سورة البقره النوبة الاولى - قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . الم ( 1 ) - سرّ خداوندست در قرآن - ذلِكَ الْكِتابُ - اين آن نامه است . لا رَيْبَ فِيهِ - كه در آن شك نيست . هُدىً لِلْمُتَّقِينَ ( 2 ) راه نمونى پرهيزگاران را . الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ايشان كه بنا ديده و پوشيده ميگروند . وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ - و نماز بپاى ميدارند بهنگام خويش . وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ( 3 ) و زانچه ايشان را روزى داديم هزينه ميكنند . وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ - و ايشان كه ميگروند بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ - به آنچه فرو فرستاده آمد بر تو از قرآن ، و جز زان هر چه بود از پيغام و فرمان - وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ - و هر چه فرو فرستاده آمد پيش از تو از سخن و كتب و صحف . وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ( 4 ) و بسراى آن جهانى بى گمان ميگروند . أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ - ايشان كه بدين صفت‌اند بر راه نمونى و نشان راست انداز خداوند - ايشان . وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 5 ) - و ايشانند كه بر پيروزى و نيكى بمانند جاودان . النوبة الثانية - الم بدانك اين سورة البقره را فسطاط القرآن گويند از بسيارى احكام و امثال كه در آنست ، و در زمان وحى هر كه اين سورة و آل عمران خوانده بودى او را حبر ميگفتند ، و در ميان قوم محترم و مكرّم بود و در چشمها بزرگ . مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم لشكرى بجايى ميفرستاد و در ميان ايشان پيران و مهتران بودند ، يكى كه ازيشان بسن . كمتر و كهتر بود بريشان امير كرد بسبب آنك سورة البقرة دانست . گفتند « يا رسول اللَّه هو احدثنا سنّا . قال معه سورة البقره » و در خبرست از